PREEK VAN PASTOOR/PLEBAAN R. WAGENAAR, GEHOUDEN OP DONDERDAG 13 MEI 2021 IN DE                       ST. JOZEFKATHEDRAAL TE GRONINGEN.

Hemelvaart van de Heer –B

Het feest, de Hemelvaart van de Heer, vind ik eigenlijk een moeilijk feest.

Niet vanwege het “hoe en wat“ van de Hemelvaart. Sommigen hebben moeite met het idee, dat Jezus echt in een wolk naar de Hemel is opgegaan. Dan denk ik: “waarom?”. Er gebeuren zoveel wonderlijke dingen in het Nieuwe Testament. Dan is dit maar een kleinigheid. En hoe anders dan?

Het is juist heel logisch, dat Jezus afscheid nam op een wijze, die paste in hun belevingswereld, ook al weten wij en zij waarschijnlijk ook, dat de Hemel niet een plek achter de wolken is, maar veeleer een geestelijke sfeer, waar God is, die zo moeilijk te beschrijven is, dat de Bijbel noodzakelijkerwijs bepaalde beelden gebruikt, die dan weer het gevaar in zich dragen ál te letterlijk te worden genomen.

Moeilijk is het te zien, dat er blijdschap kan zijn bij dit afscheid.

Zouden zij zich niet in de steek gelaten voelen? Dat komt, omdat ik soms geen raad weet met bepaalde ontwikkelingen in Kerk en samenleving en dat ik Jezus graag zou willen vragen: “Waarom Heer?” Wat wilt U hiermee en wat moeten wij ermee? En dat er dan geen antwoord is en je je verloren voelt.

Maar Jezus gaf ook niet altijd antwoorden aan de Apostelen.

Het bijzondere is echter vandaag, dat de Apostelen zich níet in de steek gelaten voelen, want er staat bij Lucas, dat zij vol blijdschap naar Jeruzalem terugkeerden.

Wat zou de Apostelen zo blij gemaakt hebben en wat betekent dat voor ons?

De eerste reden is:  de liefde. De Apostelen hadden Jezus lief. En Hij had gezegd: “Als jullie Mij liefhebben, zult ge er verheugd om zijn, dat Ik naar de Vader ga, want de Vader is groter dan Ik”.      Als je van iemand houdt, dan wil je die graag bij je houden. Maar daar kan ook iets heel egoïstisch of claimends in zitten. Als je iemand écht liefhebt, gun je die zijn vrijheid, dan kun je de ander ook loslaten, hoeveel pijn dat ook bij jezelf doet.

De Apostelen gunden het Jezus blijkbaar, dat Hij, nu verlost van Zijn lichamelijk lijden op deze wereld, terug mocht gaan naar Zijn Vader in de Hemel. Maar nog belangrijker is, dat Jezus niet alleen voor zichzelf gaat, maar ook omwille van Zijn leerlingen.

Hij had hun immers gezegd: “Als Ik niet heenga, kan de Helper niet komen, de Geest, die u tot de volle waarheid zal brengen”. Voor het groeiproces van de leerlingen is het blijkbaar nodig, dat Jezus weggaat, net zoals een leraar, of vader, of moeder, de leerlingen, de kinderen, niet voortdurend moet sturen, maar ze loslaten, zelf dingen laten ontdekken, ook al moet je wel in de buurt blijven voor als het écht misgaat.

En dat doet Jezus ook: “Zie, Ik ben met u tot het einde der tijden”.

Daarom kon de Franse schrijver Alexandre Dumas ook zeggen:  “Christenen moeten niet bang zijn voor de toekomst, want God wacht op ons in de toekomst”.

De tweede reden, naast de liefde, is het geloof van de leerlingen. Omdat zij geloofden, wat Jezus had gezegd: “Ik zal u niet verweesd achterlaten”.

Zij hadden vertrouwen in de belofte van de Heilige Geest, die raad en troost geeft in nood.

De Heilige Geest, die leiding geeft aan de Kerk, het volk van God. De Heilige Geest, die Brood en Wijn bezielt en heiligt , zodat wij daardoor Jezus’ Lichaam en Bloed in ons midden hebben.

Door de Heilige Geest blijft Jezus bij ons.

Ten derde konden de leerlingen verheugd zijn over Jezus’ Hemelvaart, omdat Hij gezegd had: “Laat uw hart niet verontrust worden. Ik ga heen, om een plaats voor u te bereiden”. Een prachtige uitspraak. Het besef, dat Jezus voor ons een plaats bereid bij Zijn Vader, is uiteindelijk één van de belangrijkste redenen van ons geloof.

Of, zoals de Prefatie van Hemelvaart zegt: Hij is ons Hoofd, wij vormen Zijn Lichaam. Waarheen Hij ons is voorgegaan, zullen wij eenmaal volgen. Met andere woorden: Jezus is ons voorgegaan naar de Vader, waar Hij op ons wacht. Niet met de armen over elkaar, maar ons leidend, inspirerend door de Heilige Geest, zonder zichzelf op te dringen, of onze vrijheid te kort te doen.                                         , Het idee, dat er op ons gewacht wordt, vind ik belangrijk voor de wijze, waarop wij kijken naar het leven en naar de dood. Het maakt, dat de dood niet het einde is, maar het begin. Dan is de stagetijd voorbij, zei een oude Priester. Veel mensen vinden troost bij de gedachte, dat zij hun overleden dierbaren terugzien, emotioneel belangrijker nog, dan het zien van Jezus.

Maar dan mogen we bedenken, dat het dankzij Jezus is, dat we mogen hopen onze verwanten terug te zien.

Zo wordt duidelijk, dat de woorden van Jezus: “Ik ga heen om een plaats voor jullie te bereiden”, de grootste reden is, om Zijn Hemelvaart ook voor ons als een Hoogfeest te vieren.

En Hij laat ons niet alleen, zoals Hij zei: “Ik laat u niet als wezen achter. Zie, Ik ben met u tot het einde der tijden”.

Amen.