Lezingen uit de H. Schrift op de 6e zondag van Pasen, 17 mei 2020
Handelingen 8, 5-8.14-17
1 Petrus 3, 15-18
Joh. 14, 15-21

Als gij mij liefhebt zult ge mijn geboden onderhouden. Liefde en geboden, horen die bij elkaar?
Menigeen zal de wenkbrauwen fronsen. Liefde is toch iets van het gevoel – dat is toch mooi en stralend en in onze media jong en mooi. Ja we leven in een cultuur van empathie. Maar we weten ook dat gevoelens zijn als het weer, ze kunnen zo omslaan.
Liefde moet meer zijn. Ja, wat is liefde? We kennen verschillende verschijningsvormen: genegenheid, vriendschap, eros en caritas. Verschillende graden van liefde, zou je kunnen zeggen.
Eros en caritas zijn de sterkste vormen.
Eros is in onze tijd verplat tot erotiek in de zin van seks c.q. porno maar is eigenlijk het verlangend uitzien naar, en het nog niet hebben. Groeien naar, strevingen naar het goede en schone, zegt Plato, maar wij leven in een cultuur van niet meer kunnen wachten, niet meer naar iets toe groeien, maar direct hebben. Dat is een verarming en leidt ook vaak tot teleurstelling. De caritas kan ons de ogen openen voor wat liefde is zoals Christus die bedoelt.
Dat is niet een ik-gerichte liefde van ‘hebben’ maar een gericht zijn op het geluk van de anderen, een zichzelf gevende liefde. Liefde als gave en opdracht. Gave van God die de Liefde zelf is en opdracht om die waar te maken in ons leven.
Christus is ons voorbeeld bij uitstek. Hij past niet in het rijtje van Mohamed, Boedha, Gandi etc.
Nee, hij is uniek Gods’ Zoon die niet alleen mooie en wijze dingen heeft gezegd maar ze ook heeft voorgeleefd tot het uiterste toe, die heeft men aan het kruis geslagen, verlaten en verloochend door zijn naaste leerlingen, geslagen en bespot tot en met de slavendood.
Hij vraagt niet om onderwerping, Hij heeft zichzelf aan ons onderworpen omwille van ons heil en tenslotte in zijn dood en verrijzenis de dood onschadelijk gemaakt.
Dat is onze God – zelfgave – dat is de liefde waartoe Hij ons oproept.
En dat is doorgegaan in de Kerk. Men kan de Kerk veel verwijten in de geschiedenis tot op de dag van vandaag maar niet dat ze geen leidende kracht is geweest in zorg en aandacht voor de zwaksten, de armen, de eenzamen, de bedelaars, het lenigen van noden op alle gebied. De ziekenhuizen zijn door haar opgezet – Hôtel Dieu in het Frans – en daarmee is ze altijd een mitigerende, verzachtende kracht in een harde wereld geweest en nog steeds. In talloze heiligen en heilige stichters van kloosterordes tot die doeleinden opgericht, het onderwijs niet te vergeten, heeft zij talloze voorbeelden van bekommernis, liefde jegens anderen, zichzelf wegcijferen gegeven en natuurlijk in talloze onbekenden, onopvallende mensen, b.v. ouders in hun gevende liefde voor hun kinderen.
Oké zult u zeggen, dat begrijpen we maar hoe zit dat nu met die geboden? 10 Geboden, levensgeboden, geboden ten leven noemen we ze, die niet van buitenaf opgelegd zijn, maar die de meest eigen eisen van het leven zelf uitdrukken.
Door Mozes op twee stenen tafelen naar de Israëlieten gebracht? In ieder geval is het een samenvloeien van Goddelijke openbaring en menselijke ervaring.
Hoe duidelijker het Godsbeeld werd voor Israël, des te duidelijker werd wat in de mens leeft: dankbaar zijn om het bestaan, waarheid spreken, anderen het leven gunnen, seksualiteit menswaardig ordenen, je ouders eerbiedigen enz.
We noemen ze levensgeboden omdat ze de weg wijzen om samen te overleven als enkeling, als volk en als Kerk.
De eerste drie gaan over ons leven met God, geven wat Hem toekomt, in dankbaarheid Hem eren, ons bidden en samen vieren op zondag, waardoor we ons steeds weer ervan bewust zijn dat ons leven zoveel meer en grootser is dan de dingen van alle dag. Zo mogen wij gesterkt door het leven gaan, eerlijk en rechtvaardig met elkaar omgaan, aan armen geven wat hun toekomt, trouw zijn aan elkaar, eerbiedig met het leven omgaan, van het eerste begin tot het einde toe, de ander gunnen wat hij heeft.
Liefde bewijst zich in daden, zo het geloof in goede werken. St. Martinus, de patroon van onze parochie en stad, heeft er een prachtig voorbeeld van gegeven en verder door zijn leven onvermoeibaar voor Gods’ Kerk zich inspannend.
Liefde – gave en opdracht.
Pinksteren. Laten wij bidden om Gods’ Geest die vuur en liefde is. Door Hem kan wat verhard is verzacht worden, zoals we in het Veni Sancte Spiritus zullen zingen.
Moge Hij ons met zijn gloed vervullen om de liefde in ons leven waar te maken.
Amen.