Er gebeurt iets in je leven waardoor je niet meer op dezelfde manier naar de wereld kunt kijken. Je komt iemand tegen die je uit je evenwicht brengt en waardoor je anders naar iemand van het andere geslacht gaat kijken. Je ontdekt een stil verlangen dat een nieuwe richting geeft aan je leven. Je wordt geconfronteerd met een getuigenis waarin je kennis maakt met ervaringen die je zelf niet hebt en die authentiek overkomen. Met deze omschrijvingen probeer ik aan te geven wat roeping is.

In het weekend van 25-27 oktober was ik met een groep van 22 jonge mensen bij de zusters in Thuine (Duitsland, bij Coevorden de grens over) om over roeping te spreken. De kloosterlijke omgeving maakte het spreken over dit onderwerp gemakkelijker. De jonge mensen die bij elkaar waren konden serieus luisteren, vragen stellen en er met elkaar over spreken. Het gebed, zowel de eucharistie, het getijdengebed als de aanbidding van het Allerheiligste Sacrament boden een voedingsbodem om vanuit een persoonlijke geloof naar het eigen leven te kijken.

Roeping is je aangesproken weten door de mensen om je heen, mensen met hun noden en verlangens. Roeping is vertrekken vanuit de ander en niet vanuit jezelf. Roeping is je gezonden weten naar een plek waar je zelf nog niet aan had gedacht. Zo werkt God en zorgt Hij voor zijn volk. Roeping heeft ook te maken met bekering en verandering van levensstijl. Je zelf naar God keren, je op Hem oriënteren en je laten zenden. Je weet nooit precies hoe dat uitpakt.

Het was goed om met jonge mensen een paar dagen samen te zijn en hun gedachtenwereld te delen, hen te leren kennen, en iets van mezelf te vertellen. Ik heb ook een roepingsgeschiedenis en een levenspad. Die ervaring kon ik delen. Als het anderen helpt om hun levensweg te ontdekken,  doe ik dit graag.

+ Ron van den Hout
bisschop van Groningen – Leeuwarden